Ogród w stylu angielskim

Ogród w stylu angielskim to wolność, dowolność i kreacja. To tworzenie razem z przyrodą, którą traktuje się jako główną mistrzynię ogrodowej metamorfozy. Styl angielski to także otwartość na przeszłość. Uwzględnienie jej wielowymiarowego piękna. W ogrodzie angielskim pozwala przemawiać się wiekowym murom, drzewo i małej architekturze. Najlepszym miejscem do założenia takiego ogrodu będzie stara willa czy pałacyk, w którego pobliżu zachowały się fragmenty dawnego ogrodzenia, kamienne altanki, fontanny czy mosty. Takie włości jednak zdarzają się bardzo rzadko. Można ich klimat odtworzyć w zwykłej przestrzeni, czyniąc ją bardziej niezwykłą.

Klimatyczny ogród w stylu angielskim

W ogrodzie w stylu angielskim liczy się przede wszystkim aura tajemniczości. Przecież miejsca tego typu służyły w dawnych czasach sekretnym spotkaniom kochanków, którzy w żadnym innym miejscu nie mogli wypowiedzieć swojej miłości. Dlatego też odwiedzali altanki, ogrodowe świątynie naśladujące architekturę starożytną, romantyczne ruiny stylizowane na antyczne pamiątki. Sekretne zakamarki, oddalone od domu, ukryte pośród olbrzymich dębów i kasztanowców, można stworzyć w dzisiejszym ogrodzie. Urocza altanka albo domek ogrodowy stanie się takim odpowiednikiem dawnych tajemnych miejsc spotkań.

Spacer po ogrodzie w angielskim stylu

Ogród w angielskim stylu ma wymiar sentymentalny oraz krajobrazowy. Ten pierwszy łączy się z emocjami i wspomnieniami. Ten drugi z widokami, które się przed nami odsłaniają podczas przechadzki. Jeśli dysponujemy dużym ogrodem, to łatwiej będzie nadać mu angielski charakter. Trochę w duchu znanego w Polsce ogrodu krajobrazowego Arkadia pod Nieborowem, po którym spacerowała jego założycielka Helena Radziwiłłowa.

Różnorodność ogrodu angielskiego w stylu wiktoriańskim

Jeśli chodzi o sam styl angielski, to najczęściej określa się go na zasadzie przeciwieństwa do geometrycznego i wysoce uporządkowanego ogrodu francuskiego. Jednak także w obrębie stylu angielskiego można wyróżnić różne fazy, związane z panowaniem konkretnych władców i ich wpływem na koncepcje ogrodowe. Najbardziej znany jest chyba okres wiktoriański. Ogrody utrzymane w tym duchu cechowała różnorodność i pewna egzotyka. Związana z tym, że do Anglii przywożono różne gatunki roślin i sadzono je często bez planu, obok siebie, uzyskując w ten sposób dziwne kompozycje. Ta dziwność również może stać się wartością godną naśladowania. Przecież tak bardzo pasuje do postmodernistycznej estetyki.